Program do kompletacji zamówień: strategie zbierania i ścieżka na terminalu Android. Opisujemy też braki z zamiennikami oraz kontrolę po pakowaniu i wydaniu.
Kompletacja zamówień należy do najbardziej krytycznych procesów w magazynie, zwłaszcza przy obsłudze dużej liczby produktów. Program do kompletacji wskazuje magazynierowi lokalizację towaru i wyznacza najkrótszą trasę zbierania. Liczy się precyzja i tempo, a odpowiedni program ogranicza błędy oraz przyspiesza realizację zamówień.
Jak program magazynowy wspomaga pracę w składach towarowych?
Oprogramowanie magazynowe lokalizuje produkty na półkach i regałach, więc nikt nie przeszukuje hali. Na bieżąco aktualizuje też dane o dostępności towaru i jego lokalizacji. Monitoruje stany magazynowe i generuje raporty o ruchu towarów.
Informacje o miejscach składowania trafiają do pracowników przez terminale mobilne albo tablety. Magazynierzy dostają na ekranie dokładne instrukcje o kolejności pobierania artykułów. Algorytm potrafi połączyć kilka zamówień w jednym przejściu po magazynie, co oszczędza czas i zmniejsza liczbę pomyłek.
Program oblicza najkrótszą trasę kompletacji, a magazynier dostaje na ekranie kolejność pobierania artykułów.
Przy kompletacji kilku zamówień naraz stan zapasu musi pozostać spójny. Spójność przy równoczesnym dostępie opisuje przewodnik Microsoft Learn po blokowaniu i wersjonowaniu wierszy.
Funkcje analityczne i raportowe pokazują, co dzieje się w magazynie. Kierownictwo na bieżąco śledzi postęp realizacji zamówień i wykrywa zatory w procesach. Analiza obciążenia pracą w różnych okresach wspiera planowanie zatrudnienia. Raporty obejmują cztery grupy danych:
- Wydajność pracowników - wyniki pracy zbierane dla każdego magazyniera.
- Rotacja towarów - zestawienie, które pozycje schodzą szybciej.
- Zapasy zalegające - towary, które stoją bez ruchu.
- Postęp zamówień - etap realizacji każdego zlecenia.
Strategie kompletacji i ich dobór do profilu zamówień
Ta sama lista kompletacyjna może powstać na kilka sposobów, a wybór zależy od profilu zamówień. Inaczej zbiera się trzy pozycje dla sklepu internetowego, a inaczej paletę dla hurtowni. Same trasy porównuje strona o metodach tras kompletacji, a tu liczy się to, kto zbiera i kiedy.
Najprostsza jest kompletacja pojedynczych zamówień: jeden magazynier, jedna lista, jedno zlecenie. Towar z różnych zleceń się nie miesza, ale te same regały odwiedza się wiele razy w ciągu zmiany.
Kompletacja falowa wydaje do zbierania paczkę zleceń w jednym oknie czasowym, na przykład przed odjazdem przewoźnika. Zlecenie, które wpadnie po zamknięciu fali, czeka na następną. Priorytety i kolejność zleceń omawia strona o tym, jak ustawić priorytety zleceń i kolejność kompletacji.
W kompletacji strefowej magazynier odpowiada za jedną część hali. Pojemnik z zamówieniem przechodzi ze strefy do strefy albo każda strefa zbiera swój fragment równolegle, a na końcu fragmenty się łączy. Droga w dużej hali jest krótsza, ale tempo zamówienia wyznacza najwolniejsza strefa.
Kompletacja zbiorcza, zwana też batch, zbiera sumę ilości danej pozycji dla kilku zamówień naraz. To właśnie opisane wyżej łączenie zamówień w jednym przejściu. Magazynier raz podchodzi do lokalizacji, a na stanowisku sortowania rozdziela pobrane sztuki na zamówienia.
| Strategia | Kiedy się sprawdza | Ryzyko |
|---|---|---|
| Pojedyncze zamówienia | Mało pozycji w zamówieniu albo duże gabaryty, które i tak jadą osobno. | Wiele powtórnych przejść po tych samych alejkach. |
| Fala | Stałe godziny odjazdu przewoźników i wiele zleceń na jedną trasę. | Zlecenie spóźnione o chwilę czeka do następnej fali. |
| Strefowa | Duża hala podzielona na strefy o różnych warunkach, na przykład chłodnię i regały wysokie. | Najwolniejsza strefa wstrzymuje całe zamówienie. |
| Zbiorcza (batch) | Dużo krótkich zamówień z powtarzającymi się pozycjami, typowo sprzedaż internetowa. | Pomyłka przy rozdzielaniu zbioru na zamówienia wychodzi dopiero na pakowaniu. |
| FEFO i FIFO | Towary z partią i terminem ważności, niezależnie od wybranej strategii. | Brak daty przy przyjęciu psuje kolejność pobierania. |
FEFO i FIFO przy kompletacji partii
Strategia mówi, kto i jak zbiera, a reguła partii mówi, skąd. Przy FIFO lista wskazuje partię przyjętą najwcześniej, przy FEFO tę, której termin ważności upływa pierwszy. Dla żywności i kosmetyków bezpieczniejsze jest FEFO, bo późniejsza partia bywa krótsza w terminie. Zasady zapisu partii i dat opisuje strona o partiach produkcyjnych i datach ważności.
Reguła FEFO jest tak dobra, jak daty wprowadzone przy przyjęciu towaru. Partia bez terminu ważności wymyka się z kolejności pobierania.
Ścieżka zbierania na terminalu Android
Magazynier otwiera na terminalu z Androidem swoją listę kompletacyjną. Pozycje są ułożone w kolejności lokalizacji, więc nie ma zawracania. Każde miejsce ma kod kreskowy, jak opisuje strona o zarządzaniu lokalizacjami w magazynie, więc zgodność potwierdza skan, a nie ocena na oko. Przy każdej pozycji powtarzają się cztery kroki:
- Skan lokalizacji - kod miejsca musi się zgadzać z lokalizacją z listy.
- Skan towaru - kod kreskowy potwierdza, że z półki zdjęto właściwy artykuł, a przy partiach także właściwą partię.
- Ilość - magazynier skanuje albo wpisuje liczbę pobranych sztuk. Wartość niższa niż na liście otwiera procedurę braku.
- Następna pozycja - terminal pokazuje kolejną lokalizację, a po ostatniej zbiór jedzie do strefy pakowania.
Każde potwierdzenie aktualizuje stan magazynowy na bieżąco, więc kierownik widzi postęp zlecenia, zanim zbiór trafi do kosza.
Braki i zamienniki
Brak towaru w lokalizacji zdarza się regularnie. Magazynier zgłasza ilość faktycznie znalezioną, a różnica zostaje w zapisie zlecenia. Potem ktoś decyduje, czy dobrać towar z innej lokalizacji, czy zrealizować zamówienie częściowo. Rozbieżności porządkuje inwentaryzacja w programie WMS. Pusta lokalizacja bywa też skutkiem zaniedbanego uzupełniania strefy kompletacji, czyli przenoszenia towaru z zapasu przed spadkiem stanu do progu minimalnego.
Zamiennik to inny indeks, więc jego użycie wymaga zgody, zwykle handlowca albo klienta. Magazynier nie zmienia indeksu sam, bo dokument wydania pokaże wtedy inny towar niż zamówiony. W pozycji dokumentu WZ widać, co faktycznie wydano po korekcie braku.
Kontrola po kompletacji i pakowaniu
Po zebraniu ostatniej pozycji kosz trafia do strefy pakowania. Tu kończy się lista kompletacyjna, a zaczyna dokument wydania: zlecenie ZWZ przechodzi w WZ, jak opisuje strona o wydaniu z magazynu. Menu Wydania w Studio WMS.net rozdziela zlecenia wydań ZWZ od wydań WZ i WZB. Etapy samego procesu zestawia strona o procesie kompletacji.
Na stanowisku pakowania sprawdza się zawartość kosza z zamówieniem. Pełna kontrola skanem wydłuża pakowanie, więc część magazynów stosuje ją tylko dla zleceń o wysokiej wartości. Cztery rzeczy podlegają kontroli:
- Zgodność pozycji - skan każdego towaru porównuje go z zamówieniem, więc nadmiar i brak widać od razu.
- Ilości - suma sztuk przy pakowaniu musi równać się sumie z listy kompletacyjnej po korektach braków.
- Partia i termin - przy towarach z partiami kontrola potwierdza, że w kartonie leży partia wskazana regułą FEFO albo FIFO.
- Stan opakowania - karton i etykieta przewoźnika muszą pasować do zamówienia.
Wybór oprogramowania do kompletacji zamówień
Odpowiedni program magazynowy skraca realizację zamówień i ogranicza błędy. Tabela zestawia pięć rozwiązań, które wspierają kompletację.
| Rozwiązanie | Zadanie przy kompletacji |
|---|---|
| System WMS | Generuje listy kompletacyjne i optymalizuje trasy zbierania towarów. |
| System WMS.net | Integruje się z urządzeniami mobilnymi, więc magazynier identyfikuje i zbiera towary skanerem kodów kreskowych. |
| Strefa kompletacji | Zarządza zleceniami kompletacyjnymi, a automatyczne kontrole i raportowanie ograniczają błędy. |
| Kolektor danych | Aktualizuje stany magazynowe na bieżąco i śledzi postęp realizacji zamówień. |
| Kompletacja zleceń | Obejmuje podział na partie i śledzenie towarów, a po zakończeniu procesu generuje powiadomienie. |