W opisywanym wdrożeniu pusta lokalizacja uruchamia wydanie automatyczne, a metoda z karty klienta ustala kolejność palet. Stan dostępny liczy się z buforem.
Zamówienie na 250 sztuk jednego artykułu wymaga decyzji, z których palet zabrać towar. W opisywanym wdrożeniu u operatora logistycznego tej decyzji nie podejmuje magazynier przy każdym wydaniu. Metoda wydania jest zapisana w karcie klienta, czyli właściciela towaru.
Gdy magazynier zostawi w formularzu wydania pustą lokalizację, system sam rozkłada wydanie na kolejne palety według tej metody. Opisujemy mechanizm z tego wdrożenia, a nie ogólną zasadę FIFO czy FEFO. Samo wydanie, od zlecenia po dokument, opisuje strona o wydaniu z magazynu.
Wydanie automatyczne działa w dokumencie WZB, czyli wydaniu bezpośrednim bez wcześniejszego zlecenia. Dla Twojej firmy ważne jest pytanie, kto decyduje o kolejności palet: magazynier czy karta klienta.
Pusta lokalizacja uruchamia wydanie automatyczne
Formularz wydania WZB ma pole Lokalizacja. Gdy magazynier wskaże ją ręcznie, wydanie dotyczy jednego konkretnego stanu, czyli adresu, palety, partii i ilości. Puste pole uruchamia wydanie automatyczne.
W trybie automatycznym magazynier wybiera artykuł i ilość, a system sam wskazuje, z których palet wydać. Gdy lista stanów jest pusta, formularz zwraca komunikat „Brak pozycji”.
Dwa tryby różnią się tym, kto wybiera palety. W trybie ręcznym robi to magazynier, który wskazuje stan z listy. W trybie automatycznym wybór należy do systemu, a kierunek wyboru wyznacza metoda z karty klienta.
Datę wydania zawsze ustawia serwer na dzień bieżący, a wartość z formularza jest ignorowana. Dla Twojej firmy oznacza to, że wydanie jest zapisane w dniu, w którym powstało w systemie, a nie w dniu wpisanym w formularzu.
Metoda wydania należy do karty klienta
Metodę wydania system czyta z karty klienta, czyli właściciela towaru. Pole ma nazwę „Sposób wydania”, a do wyboru są trzy metody opisane w tabeli. Dwóch klientów jednego operatora może więc mieć różne zasady wydawania z tego samego magazynu.
| Metoda wydania | Kolejność wyboru palet | Co jeszcze system robi |
|---|---|---|
| FIFO | Rosnąco po numerze nośnika | Zwykle kolejność numerów odpowiada kolejności założenia palet |
| LIFO | Malejąco po numerze nośnika | Pierwsza trafia paleta z najwyższym numerem |
| FEFO | Rosnąco po terminie ważności | Stany bez terminu trafiają na początek kolejki |
| Brak metody w karcie klienta | Brak kolejności | Przy pustej lokalizacji formularz zwraca „Brak okreslonej metody wydania” |
Pisownia komunikatu jest taka, jak w formularzu, czyli bez polskich znaków. Karta klienta bez metody to więc sytuacja, którą formularz zgłasza wprost, a nie rozstrzyga po cichu.
Kolejność palet wynika z numeru nośnika albo z terminu ważności
Metody FIFO i LIFO sortują po numerze nośnika nadawanym z licznika: FIFO rosnąco, LIFO malejąco. Zwykle kolejność numerów odpowiada kolejności założenia palet. Reguła sortuje numery nośników, a nie daty, dlatego piszemy „zwykle”.
Metoda FEFO sortuje rosnąco po terminie ważności. Stany bez terminu trafiają na początek kolejki, więc towar bez terminu ważności wychodzi przed towarem z terminem.
Inny wariant, w którym kolejność wynika z daty przyjęcia palety, opisuje strona o FIFO według daty przyjęcia palety. Zbiórkę ze strefy kompletacji i wybór palety dla kompletacji opisuje strona o wyborze palety do zbiórki.
Wydanie rozkłada się na kolejne stany, zwykle po jednej palecie
System wydaje stan po stanie, w kolejności wynikającej z metody. Bierze całą pozycję stanu, aż uzupełni żądaną ilość, a ostatnia pozycja może zostać wydana częściowo. Wynikiem jest tyle wierszy WZB, ile pozycji stanu system wykorzystał, zwykle jedna na paletę.
Przykład (wymyślony): ilość 250 przy trzech paletach po 100 daje trzy wiersze, dwa po 100 i jeden na 50. Wydanie automatyczne pomija lokalizacje w strefie kompletacji i stany zerowe.
Każdy wiersz wydania ma ilość ujemną. Pozostałe atrybuty, od partii po daty, system kopiuje ze stanu, z którego pochodzi wiersz.
Przykład (wymyślony): klient ma w karcie metodę FIFO, a w magazynie leżą trzy palety artykułu testowego z numerami nośników od najniższego do najwyższego. Zamówienie na 250 sztuk system zaczyna od palety z najniższym numerem. Przy metodzie LIFO zaczynałby od palety z najwyższym numerem.
Dostępność liczy się razem z wydaniami w buforze
Przed dopisaniem pozycji przeglądarka sprawdza stan dostępny artykułu. Przy zbyt dużej ilości pokazuje „Ilość większa niż stan dostępny: N”. Serwer powtarza kontrolę przed rozkładem i zwraca „Brak wymaganej ilości. Stan dostępny: N”.
Stan dostępny to przychody zatwierdzone minus wszystkie rozchody, także te w buforze. Wydanie w buforze rezerwuje więc towar: druga osoba, która otworzy nowy dokument, zobaczy już mniejszy stan.
Przykład (wymyślony): w magazynie leży 120 sztuk artykułu testowego, a w buforze czeka wydanie 100 sztuk. Kolejna osoba, która otworzy nowy dokument wydania, zobaczy stan dostępny 20.
Wydanie automatyczne pomija strefę kompletacji i stany zerowe, a dostępność liczy razem z wydaniami czekającymi w buforze.
Ten sam mechanizm rezerwacji działa przy zamówieniu składanym przez klienta, który zapisuje wydanie w buforze. Opisuje go strona o koszyku klienta z wyborem palety.
Formularz prowadzi operatora przez wybór artykułu
Wyszukiwarka asortymentu startuje od trzech znaków i pokazuje tylko towary wybranego klienta. W nowym dokumencie podaje stan w nawiasie, na przykład „ART-0100 Artykuł testowy (120)” (przykład wymyślony). Przełącznik „Zapamiętaj indeks” pozwala dopisywać kolejne wydania tego samego towaru bez ponownego wyboru.
Po wyborze asortymentu lista lokalizacji zawęża się do stanów tego artykułu i pokazuje adres, paletę, partię i ilość. Magazynier, który woli wskazać stan ręcznie, wybiera pozycję z tej listy. Magazynier, który zostawi pole puste, uruchamia wydanie automatyczne.
Dla dokumentu RW, czyli rozchodu wewnętrznego, znikają pola Odbiorca i Numer zamówienia. Zatwierdzenie dokumentu bez pozycji blokuje komunikat „Brak pozycji dokumentu!”. Po dopisaniu pierwszej pozycji pole Klient zostaje zablokowane.
Gdy wydanie idzie przez zlecenie i kolektor, magazynier wpisuje numer awizo, jak opisuje strona o kompletacji po numerze awizo. Po zebraniu palet powstaje dokument WZ, a jego bramkę opisuje strona o WZ po wpisaniu opakowań i wag. Dokumenty WZ w ogólnym ujęciu opisuje strona o dokumentach WZ.
Pytania do zadania o metodę wydania w Twojej firmie
Przy analizie przedwdrożeniowej warto zadać kilka pytań. Odpowiedzi nie są faktami z opisywanego wdrożenia, tylko tematami do ustalenia w Twojej firmie.
- Metoda per klient. Czy każdy właściciel towaru ma jedną metodę wydania, czy zdarzają się wyjątki dla konkretnych artykułów?
- Towar bez terminu. Czy artykuły bez terminu ważności mają wychodzić przed towarem z terminem, jak przy FEFO?
- Kolejność numerów. Czy numer nośnika w Twojej firmie odpowiada kolejności założenia palet, czy zdarzają się palety założone poza kolejnością?
- Wydanie ręczne. Którzy użytkownicy wskazują lokalizację ręcznie i w jakich sytuacjach?