Maszyny wirtualne VMware

VMware przoduje w dziedzinie technologii wirtualizacyjnych, a w szczególności w maszynach wirtualnych. Firma VMware powstała w Palo Alto w Stanach Zjednoczonych w 1998 roku.

Maszyny wirtualne na desktopie spotykane są już nie tylko wśród programistów piszących aplikacje na wiele platform, ale praktycznie wszystkich, którzy bardziej angażują się w technologie komputerowe. Są znakomitym sposobem na pracę z wieloma systemami operacyjnymi, uruchamianie niestandardowego oprogramowania, czy przeprowadzanie testów kodu na deweloperskich serwerach. Standardowo wyglądało to jednak zawsze tak, że uruchamiało się maszynę wirtualną pod kontrolą desktopowego hiperwizora (np. VirtualBoksa czy VMware Workstation), po czym uzyskiwało do niej dostęp przez wyspecjalizowany desktopowy odtwarzacz (zintegrowany z oprogramowaniem wirtualizacyjnym lub dostępny jako oddzielne narzędzie, w stylu VMware Player).

Maszyny wirtualne VMware
Maszyny wirtualne VMware

Wydając Workstation 8, VMware „wyzwoliło” maszyny wirtualne z komputerów, na których były uruchomione. Przez sieć można było uzyskać dostęp do maszyn wirtualnych działających na innych instancjach Workstation, lub nawet pod kontrolą serwerowego hiperwizora ESXi czy środowiska vSphere. Wciąż jednak trzeba było mieć do tego komputer z zainstalowanym Workstation – dostępnym tylko na desktopowym Windows czy Linuksie. Jeśli użytkownik chciałby uzyskać dostęp do maszyny wirtualnej na smartfonie czy tablecie, no cóż, mógłby sobie tylko tego chcieć.

VMware nie chce budować oddzielnych sieciowych VMware Playerów na każdą platformę mobilną. Uważa, że nowoczesne przeglądarki, obsługujące technologie HTML5, mogą posłużyć jako klienty wirtualnych desktopów.

Maszyny wirtualne VMware
Maszyny wirtualne VMware

Rozwiązanie WSX, zostało właśnie wbudowane do Workstation Technical Preview na Linuksa. W trakcie instalacji kreator zapyta nas o port, na którym maszyny wirtualne mają być serwowane  a następnie uruchomi lekki webserwer, który będzie działał jako pośrednik pomiędzy webowym klientem a instancją zwirtualizowanego desktopu.

Webowy klient to w tym wypadku Google Chrome, Firefox i Safari (także mobilne), a niebawem także przeglądarka Androida. Wystarczy w pasku adresowym podać http://localhost:8888/, by uzyskać dostęp do uruchomionej maszyny wirtualnej. Oczywiście, jeśli pozwala na to konfiguracja sieci, można uzyskać też dostęp zdalny – uruchomiona na Arch Linuksie maszyna wirtualna z OS X Snow Leopard została podczas naszych testów udostępniona w sieci domowej przez Wi-Fi na przeglądarce Chrome uruchomionej na drugim komputerze z Windows 7.

WSX wykorzystuje komunikację po WebSockets i rysuje pulpit w przeglądarce na wirtualnym płótnie canvas. Wydajność rozwiązania jest na tyle duża, że można w ten sposób na drugim komputerze oglądać flashowy klip wideo, „odpalony” w wirtualnej maszynie.

Rozwiązanie to bardzo ciekawe, szczególnie dla posiadaczy lekkich, mało wydajnych urządzeń, którzy chcieliby coś porobić na swoich dużych maszynach – po przełączeniu przeglądarki w tryb pełnoekranowy ma się wrażenie, że pracujemy na znacznie wydajniejszym sprzęcie.

Maszyny wirtualne VMware
Maszyny wirtualne VMware

Produkty VMware

VMware ESX Server – oprogramowanie klasy enterprise dla przedsiębiorstw do tworzenia wirtualnej infrastruktury, opiera się na własnym kernelu oraz konsoli serwisowej, którą jest zmodyfikowany Red Hat Linux, posiada własne sterowniki, obsługuje specyficzny sprzęt komputerowy

VMware Server (uprzednio VMware GSX Server) – darmowe oprogramowanie klasy professional dla przedsiębiorstw do tworzenia wirtualnej infrastruktury, jest instalowane w systemie Linux lub Microsoft Windows, obsługuje większość sprzętu komputerowego rozpoznawanego przez macierzysty system operacyjny.

VMware P2V – (P2V ang. physical to virtual) narzędzie umożliwiające wirtualizację fizycznych maszyn, tworzy obrazy maszyn, które można uruchomić w wirtualnej infrastrukturze (ESX Server, GSX Server, Workstation)

VMware Virtual Center – centrum zarządzania wirtualną infrastrukturą opartą na Serwerach ESX oraz GSX

VMware Workstation – oprogramowanie dla każdego administratora sieci komputerowych oraz programisty. Umożliwia uruchamianie w jednym systemie macierzystym wielu wirtualnych maszyn do różnych celów. Program szczególnie przydatny do tworzenia nowych środowisk informatycznych dla różnych zadań. Przykłady zastosowania – VM1-MRTG, VM2-Test-Webserver, VM3-Środowisko programistyczne, VM4- Środowisko do testów różnych programów.

VMware ACE – zabezpieczone środowisko wirtualnej infrastruktury, w skrócie Workstation rozszerzona o system autoryzacji pozwalający administratorowi każdej wirtualnej maszynie pozwolić lub zabronić korzystanie z jej zasobów (USB, Sieć, Dyskietka …)

VMware Player – darmowe oprogramowanie pozwalające na uruchomienie wirtualnej maszyny utworzonej jednym z powyższych programów, a także tworzenie własnych maszyn i edycję ich ustawień (od wersji 3.0). Można więc powiedzieć, że jest uproszczoną wersją VMware Workstation. Na potrzeby aplikacji stworzono demonstracyjny obraz systemu z zainstalowaną dystrybucją Linuksa Ubuntu i przeglądarką Firefox.

VMware ThinApp dawniej zwany Thinstall jest aplikacją, która umożliwia przekształcenie zwykłych programów w pliki wykonywalne (tak zwane wersje portable), które działają natychmiast po uruchomieniu bez konieczności instalacji. Rdzeń ThinApp stanowi Wirtualny System Operacyjny. Jest to niewielki komponent o prostej budowie, który jest dołączany do każdej aplikacji przerobionej na wersję portable, czyli taką aplikację, która nie wymaga instalacji i może być uruchomiona z dowolnej lokalizacji na dysku, z pamięci USB, czy płyt CD i DVD.

Maszyny wirtualne VMware
Maszyny wirtualne VMware

 

/źródło: wikipedia.org/